THIDEE.NL

Opvallende, leerzame en inspirerende onderwerpen uit onze wereld

blauwwater

THIDEE.EU over Kailesh Satyarthi

 

Kailash Satyarthi heeft samen met Malala Yousafzai in 2014 de Nobelprijs voor de vrede gewonnen, voor hun strijd tegen de onderdrukking van kinderen en jongeren en voor het recht van alle kinderen op onderwijs.

"for their struggle against the suppression of children and young people and for the right of all children to education"


 

TED talk van Kailesh Satyarthi

Deze video, die je zelf moet zien, vertelt hij niet over vrede, maar over boosheid. Satyarthi legt uit dat hij als kind al boosheid voelde toen hij de gevolgen zag van ongelijkheid, toen hij als 27 jarige in gesprek was met een vader wiens dochter op het punt stond verkocht te worden aan een bordeel, Als 35 jarige toen hij opgesloten zat in een kleine gevangeniscel. Als 50 jarige toen hij in een plas bloed op de straat lag samen met zijn zoon. Maar deze boosheid heeft hem de beste ideeën opgeleverd, acties die succesvol hebben bijgedragen aan de levens van velen", zoals:

  • een consumentencampagne voor kinderarbeid vrije producten.
  • Daarna actie die heeft gezorgd voor een vermindering van kinderarbied in Zuid Aziatische landen met 80%
  • samen met collega's de bevrijding van 83.000 kinderen en het verenigen van hen met hun moeders

 Hij vertelt over het kastenstelsel in India en dat hij na een poging hierin verbetering aan te brengen gedreigd werd dat zijn familie uit hun kaste verstoten zouden worden. Hij heeft daarna het kaststelsel uit zijn leven verstoten en heeft hij zelf zijn naam veranderd in Satyarthi wat "zoeker naar waarheid" betekent.


 

Toespraak van Kailash Satyathi tijdens de uitreiking van de Nobelprijs

Nederlandse vertaling van het engelse transcript:
"
Vrienden, het Nobelprijs comiteé heeft mij ruimhartig gevraagd een "les" te geven. Met alle respect, ik kan dat niet doen.
Want, ik vertegenwoordig hier - het geluid van de stilte. De schreeuw van de onschuldige. En het gezicht van het onzichtbare. Ik vertegenwoordig de miljoenen kinderen die achter zijn gelaten en ik heb hier een stoel leeg gelaten als herinnering. Ik ben hier alleen om de stemmen en dromen van onze kinderen te delen - want zij zijn allemaal onze kinderen - [gebaar naar iedereen in het publiek],

Ik heb in hun bange en uitgeputte ogen gekeken. Ik heb hun gewonde lichamen vast gehad en ik heb hun gebroken geest gevoeld.

20 jaar geleden, aan de voet van de Himalayas, ontmoette ik een kleine magere kindarbeider. Hij vroeg me: "is de wereld zo arm dat ze mij geen speelgoedje en een boek kunnen geven, in plaats van mij te dwingen gereedschap of een geweer op te pakken?"

Ik heb een Sudaneese kind-soldaat ontmoet die was gekidnapped door een extremistische militie. Als zijn eerste training werd hij gedwongen zijn vrienden en familie te doden. Hij vroeg mij: "Wat is mijn fout?"

12 Jaar geleden, een kind-moeder van de straten van Colombia - verhandeld, verkracht, tot slaaf gemaakt - vroeg me dit: "Ik heb nooit een droom gehad, Mag mijn kind er één hebben?"

Alle grote religies vertellen ons dat we voor onze kinderen moeten zorgen
Jezus zei: "Laat de kinderen tot mij komen en verhindert hen niet want het koninkrijk Gods behoort nen toe."
De Heilig Koran zegt: "doodt uw kinderen niet vanwege armoede."

Vrienden! Er is geen groter geweld dan onze kinderen hun dromen ontemen.


Daarom..

Ik weiger te accepteren dat alle tempels, moskeeën en kerken en gebedshuizen geen plaats hebben voor de dromen van onze kinderen.

Ik weiger te accepteren dat de wereld zo arm is, als de uitgaven van maar 1 week van de wereldwijde militaire uitgaven al onze kinderen in de klaslokalen kan brengen.

Ik weiger te accepteren dat alle wetten en instellingen, en rechters en politie niet in staat zijn onze kinderen te beschermen.

Ik weiger te accepteren dat de boeien van de slavernij ooit sterker kunnen zijn de zoektocht naar vrijheid.

IK WEIGER TE ACCEPTEREN.

Mijn enige doel in het leven is dat alle kinderen vrij zijn om kind te zijn,

  • vrij om op te groeien en zich te ontwikkelen

  • vrij om te eten, te slapen en daglicht te zien

  • vrij om te lachen en te huilen

  • vrij om te spelen en te leren

  • vrij om naar school te gaan en boven alles,

  • vrij om te dromen.

Ik heb het voorrecht om te werken met veel moedige mensen die hetzelfde doel hebben. We hebben nooit toegegeven aan welke dreiging of aanval ooit en we zullen dit nooit doen.

We hebben veel vooruitgang geboekt in de laatste tientallen jaren We hebben het aantal niet schoolgaande kinderen met de helft verminderd. We hebben het aantal kind-arbeiders met een derde verminderd. Kindersterfte en ondervoeding is verminderd en het sterven van miljoenen kinderen is voorkomen.

Maar, laten we ons niet vergissen, er wachten ons nog grote uitdagingen.

Vienden! De grootste crisis die nu aan de deur van de mensheid klopt is angste in intolerantie.

We hebben ontzettend gefaald in het laten meedelen en het opleiden van onze kinderen. Een opleiding die zin en een doel geeft aan het leven. Een opleiding die een gevoel van globaal burgeschap bouwt bij onze jeugd.

Ik ben bang dat de dag niet ver is dat het opeengestapelde resultaat van deze misser, zal uitmonden in geweld zonder precedent, als zelfmoord voor de mensheid. 

Rechten, veiligheid en hoop kunnen alleen worden hersteld door onderwijs.

Jonge mensen als Malala, Kayanat, Shazia en mijn dochters in Africa komen overal in opstand en verkiezen vrede boven geweld, tolerantie boven extremisme en moed boven angst.

De oplossingen komen naar boven. maar, deze oplossingen kunnen niet worden gevonden in overleggen en conferenties alleen, en de voorschriften van een afstand.

Ze zitten in kleine groepen, lokale organisaties en particulieren die de confrontatie met het probleem elke dag aangaan. Zelfs al blijven ze ongekend en onbekend voor de wereld.

Je kan vragen: Wat kan één persoon doen? Laat me je een verhaal vertellen dat ik nog ken uit mijn kindertijd: Een vreselijke brand was uitgebroken in het bos. Alle dieren renden weg, ook de leeuw, de koning van het bos.

Plotseling zag de leeuw een piepklein vogeltje zich naar het vuur haasten. Hij vroeg de vogel; "Wat ben je aan het doen?" Tot verrassing van de leeuw, antwoordde de vogel; "Ik ben op weg om het vuur te doven." Hij lachte en zei; "hoe kan je het vuur doven met alleen maar 1 druppel water in je snavel?" De vogel was vastberaden en zei; "Ik doe mijn deel."

Achtien jaar geleden, miljoenen van mijn broeders en zusters, éénlingen trokken op over 80.000 kilometers in 103 landen. En een nieuwe internationale wet tegen kinderarbeid was geboren. Wij hebben dit gedaan.

We leven in een wereld van snelle globalisering. We zijn verbonden door het snelle internet. We verhandelen goederen en diensten in één wereldwijde markt. Elke dag, duizenden vluchten verbinden ons met elke uithoek van onze wereldbol.

Maar er is één serieus gebrek. Het is het gebrek aan mededogen. Wat we nodig hebben is een transformerend mededogen dat leidt tot gelijkheid, vrijheid en rechtvaardigheid.

Laat onze dit mededogen van deze éénlingen inprenten en transformeren tot een globale beweging. Laten we mededogen globailiseren.

Mahatma Gandhi zei; "Als we echt vrede in deze wereld willen onderwijzen.. zullen we met de kinderen moeten beginnen." Nederig wil ik hier aan toevoegen; laat ons de wereld verenigen door het mededogen voor onze kinderen.

Van wie zijn de kinderen die voetballen stikken, maar toch nog nooit met één hebben gespeeld?

Van wie zijn de kinderen die de cacao oogsten, maar toch nooit chocolade hebben geproefd?

Van wie zijn de kinderen die sterven door Ebola?

Van wie zijn de kinderen die zijn gekidnapt en worden gegijzeld?

Het zijn allemaal onze kinderen.

Ik herinner me een meisje van 8 jaar dat we hadden gered uit een leeftijdsonafhankelijke gedwongen werksituatie in de steengroeven. Zittend in mijn auto direct na de redding vroeg ze;
"Waarom zijn jullie niet vroeger gekomen?"

Haar boze vraagt laat me nog steeds trillen - en heeft de kracht de wereld te laten trillen. Haar vraag is aan ons allemaal. Wat zijn we aan het doen? Waar wachten we op? Hoeveel meisjes laten we toe om te gaan zonder redding?

Kinderen stellen vragen over onze passiviteit en kijken naar onze akties.

We moeten collectief in aktie komen en de spoedeis realiseren.

Elke minuut is van belang, elk kind is van belang, elk kindertijd is van belang

Daarom, Ik daag het passivisme en pessimisme rond onze kinderen uit. Ik daag deze kultuur van stilte, deze kultuur van neutraliteit uit.

Ik roep op; alle regeringen, alle internationale instellingen, bedrijven, geloofsleiders, arbeiders, onderwijzers en NGO's, en ieder van ons, om een einde te maken aan alle vormen van geweld tegen kinderen.

Slavernij, verhandeling, kind-huwelijken, kinderarbeid, seksueel misbuik, en ongeletterdheid hebben geen plaats in geen enkele beschaafde samenleving.

Vrienden, we kunnen dit doen.

Overheden moeten kindvriendelijke voorschriften maken en investeren in doelmatige opleiding van jonge mensen.
Bedrijven moet meer verantwoordelijk zijn, aanspreekbaar en open staan voor innovatieve samenwerking.
Internationale instellingen moeten samenwerken om aktie te versnellen.
De internationale gemeenschap moet uitstijgen boven het "zoals gewoonlijk doorgaan" en de versplinterde agenda's.
Geloofsleiders en -instellingen, en wij allemaal moeten naast onze kinderen staan.

We moeten stoutmoedig zijn, we moeten ambitieus zijn, en we moeten het willien. we moeten onze beloftes houden.

Meer dan vijftig jaar geleden, op mijn eerste schooldag, ontmoette ik een schoenenpoetser jongen van mijn leeftijd die buiten de school schoenen aan het poetsen was. Ik vroeg mijn leraar: "Waarom is hij buiten aan het werk? Waarom is hij niet met mij in de school?" Mijn leraar had geen antwoord. Op een dag had ik de moed verzameld om het aan de jongen zijn vader te vragen. Hij zei: "Meneer, ik heb er nooit over nagedacht. Wij zijn alleen maar geboren om te werken."

Dit maakte me boos. Het maakt me nog steeds boos. Ik bestreed het toen, en ik bestrijd het nu.

Als kind had ik een visioen van morgen. Een visioen dat de schoenenpoetsersjongen naast me in het klaslokaal zou zitten.

Nu, moet dat "morgen" veranderen in VANDAAG.

Ik ben VANDAAG en u bent VANDAAG. VANDAAG is het tijd voor ieder kind om het recht op een leven te hebben, het recht op vrijheid, het recht op gezondheid, het recht op opleiding, veiligheid, het recht op waardigheid, recht op gelijkheid en het het recht op vrede.

VANDAAG, voorbij het donker, zie ik de lachende gezichten van onze kinderen in de stralende sterren. VANDAAG, in elke golf, in elke oceaan, zie ik onze kinderen spelen en dansen. VANDAAG, in elke plant, boom en berg, zie ik onze kinderen opgroeien in vrijheid.

Ik wil u dit VANDAAG laten zien en voelen binnenin uzelf.

Mijn geliefde zusters en broeders, mag ik u alstublieft vragen om uw hand op uw hart te houden - uw ogen te sluiten en het kind binnen in uzelf te voelen?

Ik ben er zeker van dat u dit kunt - Nu, luister naar dit kind.

Vandaag zie ik duizenden Mahatma Gandhis, Martin Luther Kings, en Nelson Mandelas die ons oproepen.

Laat ons kennis democratiseren.
Laat ons Rechtvaardig universeel maken.
Samen, laat ons mededogen globaliseren.

Ik roep u op in deze ruimte en over de hele wereld.

Ik roep op tot een mars weg van uitbuiting naar opleiding, van armoede naar gedeelde voorspoed, een mars van slavernij naar vrijheid, en een mars van geweld naar vrede.

Laten we opmarcheren van onwetendheid naar ontwaken. Laten we opmarcheren van het donker naar het licht. Laten we opmarcheren van sterfelijkheid naar goddelijkheid.

Laten we opmarcheren!

"



Bekijk de documentaire over de akties van Kailash Satyarthi

 

Zie hoe hij de slaven in een steengroeve bevrijdt en ze brengt naar een door hem opgezette plek waar ze tot rust kunnen komen, waar ze een vak kunnen leren, waar de kinderen kunnen leren en waar ze weer vrij kunnen zijn.

Hoor de relatie tussen onze behoefte om goedkope spullen te kopen en deze slavernij. Alleen als wij loskomen van onze apathie, Alleen als wij eisen gaan stellen aan de herkomst van producten, alleen dan kan de slavernij en uitbuiting beëindigd worden. Onze kritische houding als consument is noodzaak voor succes.

 


 

Een interview met Kailash Satyarthi

 

In dit interview van "Frankly Speaking" met TIMES NOW hoofdredacteur Arnab Goswami, praat Kailash Satyarthi over zijn strijd voor de kinderrechten en de weerstand die hij hierbij tegenkomt. Het winnen van de Nobelprijs en de daarbij behorende bekendheid heeft hem geholpen bij zijn strijd.


 

Volg Kailash Satyarthi via zijn facebookpagina